Spanje update september 2026
Zoals gezegd of liever geschreven in de laatste update heb ik iedereen een goede vakantie gewenst, wens die hopelijk uitgekomen is want het was hoe dan ook een warm verlof … Hoe dan ook zou ik de draad terug opnemen na het verlof dus bij deze.
Wat ons en Casa Belgica en haar gasten betreft hebben wij een hete verzengende zomer doorgebracht die op veel plaatsen rondom ons ontaardde in branden van Madrid zelfs tot in Talavera en verder. Een paar grote branden waarvan we de vlammen vanuit ons huis konden zien waren heel dicht bij ons en heel erg beangstigend. De luchtkwaliteit was slecht, we moesten mondmaskers dragen, overal roet, in het zwembad de tuin en in huis waar Dirk een meervoud van luchtzuiveraars plaatste. Met vorig jaar in gedachten orakelde ik tegen mijn echtgenoot “als ik nog eens moet meemaken wat ons vorig jaar overkwam overleef ik het niet ” en ik meende het. Gedurende een paar weken was er onrust en slecht nieuws over allerlei brandhaarden, niet bepaald rustgevend. Niet lang daarna waren ze erin geslaagd om de branden en brandhaarden rond Madrid en omstreken te bedwingen maar de luchtkwaliteit was nihil en bejaarde mensen moesten binnenblijven. Om ziek van te worden in mijn geval. Enfin de zomer is nog niet gedaan want het is nog altijd minimum 35° tot meer graden, het koelt alleen ‘s nachts een beetje af maar onze honden en wijzelf hebben het allemaal overleefd!!
Alleen hoop ik van harte dat ik in de toekomst minder oproepen krijg van fantasten die niks beter te doen hebben dan me een fake leven of beroep op de mouw te spelden en aandacht willen, idem voor onbeschofte mensen en dezen die bellen uit verveling. Misschien had de hitte er mee te maken en hadden ze een zonnesteek, zo klonken ze toch. Gelukkig dat de positieve oproepen van beleefde kandidaten met interesse en mededogen voor de honden nog altijd in de meerderheid waren en zijn. Het is nog altijd warm maar voor ons is de zomer al definitief voorbij, want ‘s morgens wordt er al geschoten omdat de jacht op vogels is geopend en volgende maand op de rest van de arme dieren. De “nieuwe” galgo’s worden met harde hand getraind en de eerste slachtoffers die niet geslaagd zijn voor hun examen en achtergelaten worden, komen binnen.
Gelukkig zijn Kala(bij ons Lala) en Justine de dans ontsprongen maar ze hebben er een hoge prijs voor betaald. Lala is na het verwijderen van haar frame voorzichtig beginnen lopen op haar gerestaureerde poot en Achillespees en werd al vlug een zalige spring-in-het veld die ondertussen geadopteerd is door de regio’s van Oost-Vlaanderen. Justine is er erger aan toe, haar twee gebroken voorpoten waarvan de ene al door dokter De Frutos maanden geleden geopereerd was en bij dewelke hij maanden later de plaat verwijderde om het genezingsproces te bevorderen zodat haar tweede poot kon geopereerd worden, blijft pijn hebben en kan soms niet op haar pootje(s) staan. Reden de “eigenaar” heeft haar volledig laten verkommeren en nooit de breuken verzorgd dus we weten niet hoelang ze met twee gebroken poten gestrompeld heeft voor ze bij ons kwam.
Wat er ook gebeurt Justine blijft voor altijd bij ons, ze is hier nu al maanden en ze is opgenomen in de “familie” dus. Daarbij zo kan ze niet geplaatst worden. Sommige mensen willen absoluut een gehandicapt hondje tot wanneer er iets is en ze naar de dierenarts moeten, dan begint het. Terwijl ik dit schrijf is het buiten al boven de dertig graden en in België adoptiedag, maar dat weten of liever wisten de meesten onder jullie. Dinsdag is Dirk zijn co-driver Dirk B gaan afhalen en donderdag zijn ze met 26 gelukkigen vertrokken naar het beloofde land. Ik kon spijtig genoeg niet aanwezig zijn door mijn niet al te beste conditie maar daar komt wel verandering in. Trouwens ik ben niet alleen in Casa Belgica, Titaba de kleine Dulle Griet, waakt over mij slaapt bij mij en kwam deze nacht aandraven met een amandelnoot en een palmkever, want indien nodig kan ze altijd door de hondenluiken naar buiten. Soms om te blaffen tegen een onzichtbare tegenstander, soms om pipi te doen en soms om amandelnoten en palmkevers te komen tonen midden de nacht. Verwenste palmkevers die net al vorig jaar na de branden in horden neerstreken op onze dierbare oude grote palmbomen die ondertussen op sterven na dood zijn, opgevreten door de larven van de kevers. In geval van nood zijn de buren en Marie Carmen stand-by dat is een eis van Dirk voor hij vertrekt. ZUCHT… Hoe dan ook ondertussen zijn ze veilig aangekomen en is het vandaag adoptiedag maar dat wisten jullie ook al. Morgen vertrekt hij om 5 uur met d’Artagnan(Luc van Yolanda) terug naar Spanje waar ze +- 17 uur later hopelijk zullen aankomen. Maandag vertrekt Luc al om 6 uur met de eerste vlucht terug naar België waar zijn job op hem wacht. Wat een mens niet allemaal doet om die arme hulpeloze en misbruikte galgo’s een beter leven te geven nietwaar en niet alleen wij van GINB maar ook alle adoptanten… waarvoor mijn eeuwige dank.