Winkelmandje

Uw winkelwagen is leeg.

Spanje Update Sept 2018 - Maa10sept

Geplaatst op
11 september 2018

 

 

Maandag 10 september 2018 

Voilà, ‘t is allemaal achter de rug en goed verlopen...

Zoals voorzien, is Roel woensdag aangekomen, met een geschenkje nog wel. Een “mini Hercule” voor in de camionette, die ons beiden even deed slikken. “Om jullie voor alle kwaad en onheil te behoeden” had Kris gezegd… Na de plichtplegingen en begroetingen heeft hij zich onderworpen aan Dirks gewoonlijke stress die met het vertrek gepaard gaat… Na het werk hebben ze beiden een duik genomen om af te koelen en ‘s avonds spaghetti gegeten.  ‘s Anderendaags zijn we om 8.30u beginnen laden en de stress die ik had voor Lionel-L was totaal overbodig. Hij ging als vanzelfsprekend aan boord en keek zijn ogen uit zijn kop naar alle bedrijvigheid. Boven zijn hoofd deed Marie-Jeanne hetzelfde en was net als Lionel-L gefascineerd door haar vele medereizigers. Ik vertrok om klokslag 10u met Salva naar de luchthaven waar mijn vliegtuig 30 minuten vertraging had en dan over de “kasseien” naar België vloog, waar mijn neef me voor de eerste maal afhaalde en me daarna naar De Pinte bracht.

 

 

Eenmaal thuis onderhield ik zoals altijd contact met de chauffeurs die goed vorderden en gelukkig waren met het weinige verkeer waardoor ze reeds om 3.20u aanbelden bij Marianne waar Lionel-L en Marie-Jeanne afgezet werden. Een klein uur later kwamen ze  aan in Hof Rosa-Canina waar ze ontvangen werden door de dame des huizes en medewerkers Grote Dirk, Kris Saenen en Marc & Anja die hielpen met de aangekomen reizigers. Dirk en zijn co-driver reden met onze honden naar De Pinte waar ze met een gerust gemoed een paar uur konden rusten zonder dat we ons zorgen hoefden te maken over de honden want voor de eerste keer waren ze direct na aankomst uitgeladen, daar waar ze vroeger nog een paar uur in de camionette moesten wachten voor de Pillowrijn zijn deuren opende. Een pak van ons hart want dat waren voor mens en dier de lastigste uren...

 

Om 9u waren ze terug weg om alles in orde te maken voor de adoptiedag en om de nieuwe tent op te zetten; ik moest bij onze honden blijven. Om de ontvangstruimte in te richten kwam Dirk me halen onder het mom dat ik het toch niet goed zou vinden als zij het deden  en het niet naar mijn goesting zou zijn. Hoe juist, wat een inzicht… Het was 13.30u toen hij me kwam ophalen en 4 uur later toen alles naar mijn “goesting“ was en we samen met Christel en de medewerkers klonken op de vuurdoop van morgen en het goede verloop ervan... Na een uur “klinken” vertrokken we huiswaarts naar onze honden en het vele werk dat we allebei nog hadden voor het morgen was. Toen we iets gegeten hadden begon dirk aan zijn prijslijst enz maar hield het om 23u voor bekeken, ging slapen en stond zaterdagmorgen om 6.30u op. Ik niet veel later want ik moest om 8.30u met Dirk mee en moest mijn oorlogskleuren nog aanbrengen enzovoort, enzovoort, dus..

 

Ondanks het feit dat iedereen een beetje stress had voor het nieuwe, dat mijn neef, zijn echtgenote en dochter voor de leeuwen gegooid werden en voor het eerst de bestellingen opnamen en de bediening deden, dat de “nieuwe” regioverantwoordelijken voor de eerste maal meedraaiden, dat Annick en François uit Frankrijk overgekomen waren én het feit dat ik nogal sentimenteel ben en moeilijk dingen kan loslaten, verliep alles perfect. Ik had het te druk om  te piekeren en zag na een tijdje dat het goed was, zeer goed zelfs, want de complimenten van de adoptanten logen er niet om. Op de parking verliep alles vlot, idem in de tent, Sophie Verlinden van Duck en haar man waren er met geschenken voor de adoptanten  en zoals altijd gaven alle medewerkers het beste van zichzelf. Alles verliep beter dan goed en iedereen was tevreden, dus ik ook… Met dank aan Christel en alle medewerkers, vooral deze die het voorbereidend werk gedaan hebben om de honden te ontvangen . 

 

Terwijl ik nog bezig was, toonde Dirk mij een mail van Marianne met foto’s van Lionel-L van wie ze de nek opnieuw gehecht had. Ditmaal zonder “spoelgaten” want alles was zuiver. Zuiverder dan mijn benevelde ogen nadat ik de foto’s bekeken had, zoveel was zeker. Als ik er aan dacht hoe we hem een maand geleden binnenkregen, was ik er opnieuw zeker van dat, afgezien van Louis, geen enkele dierenarts in Spanje hem een kans zou gegeven hebben, hij zou een vogel voor de kat geweest zijn. En zie hem nu... Ik voel mij  als een fiere ouder wanneer ik een laatste keer naar de foto kijk en doe gezwind verder met wat van mij verwacht wordt… Er is nog gerechtigheid, en er zijn nog goede mensen...

 

Als iedereen weg is houden we ons gezellig samenzijn. We hebben taarten van Martine, Franse croissants van Annick en François, champagne van Marc en Anja enz, enz. Enfin, ik moet heel wat feliciteren en zingen (niet alleen wel te verstaan…)  Er zijn drie nieuwe regioverantwoordelijken waaronder Martine Ongena die de nieuwe collega van Christel en Marleen Van Schoorisse wordt voor O. VL., Dorine Vanwalleghem de nieuwe collega van Katrien voor W. Vl. en last but not least Annie Duquesne die franstalig centraal België voor haar rekening neemt en collega wordt van velen. Daarnaast zijn zowel Roel & Kris als Frank & Pat en Marc & Anja grootouders geworden, dus... Hoe dan ook ik ben gelukkig, iedereen heeft het fantastisch gedaan. De nieuwe regio’s, het keukenteam, de oude getrouwen... Het was een perfecte dag en ik heb een perfect team. Iedere keer denk ik dat ik te moe ben en het niet ga volhouden en iedere keer ga ik naar huis met meer energie dan ik gekomen ben  zodus…

 

Na de wandeling in Wezemaal keren we terug naar Spanje. Na een week werk zakken we met de wagen af naar België en nemen zonder onverwachte “surprises” een paar dagen verlof. Hoe dan ook via de regio’s blijven we bereikbaar.

Bedankt voor uw aandacht..

Genegen

Mireille en Dirk 

 

  • DDR fotostyling