Winkelmandje

Uw winkelwagen is leeg.

Spanje update oktober 2021 - Vrij08okt

Geplaatst op
25 oktober 2021

 

 

Vrijdag 8 oktober 2021

Vandaag hebben we om 11.00u een afspraak met de Nederlandse advocate die zich bekommert om het regulariseren van de gebreken waar de verkoper van Casa Belgica ons ongewild en/of onwetend  mee zou opzadelen. Problemen die nu pas achter de rug zijn en waarvan we vandaag het "bewijsmateriaal" persoonlijk moeten afhalen.  Om op tijd te zijn nemen we het zekere voor het onzekere en vertrekken om 9.00u richting Madrid dat door gigantische werken aan de ingang van de stad alleen via ellenlange files bereikbaar is. Zenuwslopend, vooral als je ergens op tijd moet zijn… Weten wij veel dat onze advocate Ilse-Marie er door staking van de treinmachinisten 2 uur zal over doen om haar bureau in centrum Madrid  te bereiken... Hoe dan ook, tijdens het wachten in het kantorencomplex dat op de 7de verdieping van een prachtig gebouw gevestigd is, hebben we een magnifiek  uitzicht over de stad en worden we, tot Ilse-Marie buiten adem binnenstormt, in de luxueuze vergaderruimte door het personeel verwend met koffie. Na de hartelijke begroeting geeft ze kort duiding over de stand van zaken en overhandigt ons vervolgens de belangrijke documenten die ons eindelijk moeten verlossen van alle kopzorgen. Dat achter de rug, praten we lang en veel bij, toont ze ons foto’s van haar "nieuwe" hond en wij foto’s van de pups in Casa Belgica enz en zo verder. Na anderhalf uur kletsen nemen we afscheid met de belofte dat we in contact zullen blijven en ze altijd welkom is in Casa Belgica.

Als we terug buiten zijn zegt Dirk dat er een bericht van Kris Saenen is binnengekomen, dat er problemen zijn met Fausto! "MIJN TOTO" vraag ik verwonderd aan Dirk. Toto met het schouderletsel dat hij overgehouden heeft aan een zware impact (lees klop of schop). Toto van wie ik dacht dat hij gebeiteld zat voor het leven. Toto die geadopteerd is door de adoptant die ik ongeveer 15 jaar ken en die al een GINB galgootje geeft. Toto van wie ik vertelde dat hij ondanks zijn letsel een actieve speelvogel was, een gezonde deugniet... Alleen maar positief, vond de toekomstige adoptant, want er moest een beetje pit in een pup zitten... Toto van wie de adoptanten vonden dat hij zo slim en zo tof was, zorgt nu voor problemen?  Ik ben nog danig van mijn melk dat ik niet meer weet of wij op de drukke boulevard waar we uitkijken naar een taxi, naar Kris bellen of zij naar ons. Hoe dan ook, als ik haar aan de lijn heb blijkt dat de adoptanten het te belastend vinden voor hun oud hondje dat een van de afgelopen dagen gevallen is en op haar buik lag in de garage. Kris drukt op het woord ‘garage’ en zegt dat ze er aan denken om Fausto af te staan omdat hij schuldig zou zijn aan het voorval. Ik kan het niet geloven en zie in gedachten de jonge man met de vetkuif en de Amerikaanse wagen van lang geleden die nu getrouwd is en een kind of kinderen heeft en mij overtuigde om Toto, ondanks zijn letsel en het feit dat het hoogstwaarschijnlijk moest geopereerd worden als hij een jaar was - een operatie die GINB uiteraard integraal zou betalen - te adopteren.

 

Voor ik afsluit met Kris druk ik haar op het hart dat ze de adoptant moet laten weten dat hij naar mij moet bellen en verwens mezelf ondertussen omdat ik iets gedaan heb dat ik normaal nooit zou doen maar uit puur sentiment en overtuiging dat Toto niet beter kon overkomen tot mijn grote spijt wel gedaan heb. Ik was zo zeker van Toto zijn toekomst dat ik alle rx foto’s van zijn schouder doorstuurde naar hun dierenarts en medicatie mee gaf. En nu dit. Ik zit in zak en as en kan me wel voor de kop slaan. Niet veel later wordt dat voor de kop slaan in de praktijk omgezet als we in een taxi stappen waarvan de chauffeur, zoals de meeste Madrileense taxichauffeurs, zijn roeping als formule 1 piloot misgelopen is... Als hij gas gevend en remmend tussen het drukke verkeer laveert naar onze bestemming en onverwachts alle remmen moet dichtgooien, loopt het mis en worden Dirk en ik met geweld naar voor gekatapulteerd. Zowel het scherm dat de passagiers scheidt van de chauffeur als wij moeten eraan geloven! Een slechte oefening voor mijn rug, kreun ik tegen Dirk die bekommerd vraagt of ik me pijn gedaan had, JA dus. De pijn giert door mijn lijf en vraagt mij terloops of ik gek geworden ben om dergelijke risico's te nemen... Blijkbaar wel. Omdat ik de mond vol had over Toto, hebben ik noch Dirk het onheil zien aankomen en mij ook niet gewapend tegen de impact. Dus geen handjes vooruit en geen veiligheidsgordel... Ondanks het feit dat al mijn botten en spieren moord en brand schreeuwden, kan ik Toto niet uit mijn hoofd krijgen en kan met moeite mijn tranen bedwingen en de pijn verbijten, en niet alleen die van de impact ...

Zaterdag 9 oktober 2021

Na een slapeloze nacht en een tweetal pijnstillers krijg ik om 9.00u telefoon van Toto's adoptant die zijn betoog start met excuses voor de vroege telefoon en blabla. Omdat ik overal pijn heb en absoluut geen zin heb in een oeverloos gesprek, onderbreek ik hem en zeg hoe ontgoocheld ik ben en hoe weinig zinvol ik het vind om te luisteren naar de drogredenen waarvoor Toto aan de deur gezet wordt. Als ik hem de vraag stel waar zijn honden verblijven, antwoordt hij “ in de garage als we niet thuis zijn”... “De garage”, antwoord ik cynisch en voeg er aan toe dat ik Toto niet bij hem geplaatst heb om de helft van zijn leven in de garage te slijten en voeg er aan toe dat zijn ouder hondje nog dikwijls zal vallen in zijn garage, ook zonder Toto... Ik sluit het gesprek af met de boodschap dat we hem zullen bellen waar en wanneer hij hem mag "dumpen"... Ik ben zooo kwaad en voel me zo ellendig dat ik me de vraag stel  hoelang ik al die komedie nog volhoud, wil volhouden. 's Avonds wordt Toto afgezet bij Yolanda die aangeboden heeft om hem op te vangen want ze was erbij in Spanje toen we Toto en Fiona na ons bezoek aan de refuge meenamen naar Casa Belgica en voelt zich betrokken bij zijn lot... Op de foto's die ze doorstuurt zit hij er verweesd en verloren bij… Zoals Kris Saenen terecht opmerkt is het de 5de plaats waar hij sedert zijn geboorte verblijft. Na de galguero die hem zijn schouderletsel cadeau deed, werd hij gedumpt in Las Nieves, daarna namen we hem mee naar Casa Belgica, dan werd hij geadopteerd door zijn enthousiaste nieuwe baasjes en nu afgezet bij Yolanda. Wat zal het daarna zijn… Zoals Dirk al zei kunnen we hem na mijn operatie terug meenemen naar Spanje. Tenware er zich een halve heilige zou aanbieden om hem te adopteren... Alhoewel, die zogezegde heiligen zijn soms ook vermomd, dat bleek uit Toto zijn adoptie, een adoptie die amper 2 weken stand hield...

Jacht, uitbuiting en grof vertier ten koste van...

Zaterdag 19 oktober 2021

In de wereld werd werelddierendag hier en daar misschien herdacht en bedacht met een enkele vermelding, een foto, een artikeltje… meer zal het niet geweest zijn… In België ging Els, GINB's regioverantwoordelijke voor Brabant, met een paar van haar adoptanten en hun honden op bezoek in een bejaardentehuis om de bewoners op te "fleuren" en bewust te maken van de feestdag... Zoals ik al vermeldde, vierde Spanje die heuglijke dag met de opening van de jacht op "groot wild", ttz konijnen, everzwijnen en andere, want de rest van het jaar mag er "maar" gejaagd worden op gevogelte en wat daarvoor doorgaat... Dus groot feest voor de jagers die sedert die datum geen konijn meer laten voorbij huppelen zonder het te laten opjagen door hun graatmagere galgo’s die moeten lopen voor hun leven, létterlijk… Zo niet worden de wegwerp snellopers gestraft met een langzame en pijnlijke dood en worden er "verse skeletten" ingezet die op hun beurt de dood trachten te ontlopen.  

     

Sedert 4 oktober weerklinken er dan ook van zonsopgang tot zonsondergang geweerschoten in de velden en wordt er lustig geschoten op al wat leeft en beweegt. Ook deze morgen. Het went nooit en ieder jaar weer erger ik me blauw aan die afschuwelijke slachtpartijen en uitbuiting waarvan we in Casa Belgica het resultaat maar al te goed kennen. Terwijl de schoten nog weerklinken en de boeren op hun tractor naar de velden rijden, zijn grote Dirk, Roel en Koen Falize in België begonnen met het verdelen van Kevin Steyls’ 300 porties  lekkere en succesvolle sauzen die hij en zijn team net zoals vorig jaar ter gelegenheid van RTG gemaakt heeft.  In De Panne vertegenwoordigen Martine, Dirk B, Katrien, Marleen en Vincent GINB op de Esplanade Leopold 1 tijdens het Kwispelfestival in De Panne. Hier in Casa Belgica kruipt Dirk op het dak van de kliniek om de blauwe muur te herstellen voor hij opnieuw geverfd wordt; het restaureren van het logo en de sterren wil ik voor mijn rekening nemen... “Je bent gek” zegt Dirk dichterlijk en vraagt of ik hem misschien niet vertrouw... “We zien wel” antwoord ik voorzichtig en tuur naar de doorgestuurde foto’s van België.  De pups staan ondertussen aandachtig de werken te bekijken en commentaar te geven... Terwijl ik ze in ‘t oog houd, bedenk ik dat het nog maar 2 weken is voor Roel, co-driver van dienst, aankomt en dat ze in gezelschap van een dertigtal volwassen galgo’s op avontuur vertrekken en een nieuw leven tegemoet. Het zal vlug gaan...

 

 

 

Dinsdag 22 oktober 2021 

Ik had dus helemaal geen reden om Dirk niet te vertrouwen want zondag verfde hij in de  brandende najaarszon met succes en kennis van zaken de muur felblauw en spaarde met precisie "mijn" logo en sterren uit die na de tweede laag blauw met zilver en goud moeten opgefrist worden… Spijtig genoeg kreeg hij ‘s avond  felle hoofdpijn en viel mijn traditionele zondagse pasta met tomatensaus zwaar op zijn maag. Na een ellendige avond moest hij de halve nacht braken en overgeven en was gisteren tot in de vooravond aan zijn bed gekluisterd. Toen hij opstond en een toastje en een beetje yoghurt in zijn maag gepropt had, installeerde hij zich in de sofa voor het nieuws, dat volgens mij altijd hetzelfde is, en bekeek de berichten op zijn GSM. Na een paar minuten stak hij het ding onder mijn neus en sprak veelbetekenend de profetische woorden "lees dat eens". Nadat ik de boodschap een paar keer gelezen en herlezen had om zeker te zijn dat ik het niet mis had, zat ik met de tranen in mijn ogen en vroeg Dirk “én, gelukkig?” Ik vroeg om het nummer van Yolanda en ging naar de kamer bellen want Dirk was genoeg genezen om naar het "voetbal nieuws" te kijken en riep me  achterna dat d'Artagnan, Luc dus, ook naar het nieuws zou kijken. Hoe dan ook ik kon niet wachten om hen te bedanken voor het feit dat ze TOTO, "mijn" TOTO wilden adopteren… Ik had wel de verhoopte 220 euro miljoenen niet gewonnen maar dit was even goed, zo niet nog beter... Toto mocht bij Yolanda en Luc blijven!

  

  

  • DDR fotostyling