Winkelmandje

Uw winkelwagen is leeg.

Spanje update Mei 2019 - Zon28april

Geplaatst op
13 mei 2019

 

 

Zondag 28 april 2019 

Terwijl het in Spanje voor het eerst sinds een week min of meer goed weer is, wordt er op de lentewandeling van Jean-Luc goed gegeten, door Roel, Kris, Marleen, Vincent en Katrien goed geschonken en bediend, en daarna ondanks het slechte weer goed gewandeld. Na de natte wandeling kunnen de wandelaars zich tijdens de mooie tombola opwarmen met taart en koffie. Ondertussen wandelen in het verre Limburg een deel van adoptanten uit de streek onder de bloemetjes van de fruitbomen tijdens de jaarlijkse kleine en intieme bloesemwandeling.

 

 

Terwijl de adoptanten van een aangename namiddag genieten, worden in hof Rosa Canina 3 oude galgo’s tussen de 11 en de 12 jaar binnengebracht omdat de baasjes naar een appartement verhuizen. Eén zakt door zijn achterpootjes, één kan niet eten door haar slecht gebit en de derde is er niet veel beter aan toe. Als de zoon en de schoondochter de honden achterlaten, merkt de vrouw op dat het maar goed is dat er "iets" zoals wij bestaan waar ze terecht kunnen met de oude honden, dumpen zeg maar.. 

Maandag 29 april 2019

Als de dierenarts ‘s namiddags voor de 3 oudjes ter plaatse komt, is ook hij geschokt. Via telefoon besluiten we om het teefje dat door de poten zakt een kuur met ontstekingsremmers te geven en af te wachten, maar gezien haar ouderdom en conditie is er weinig hoop...  Van allemaal moet het gebit onder handen genomen worden, van één heel dringend. Hoe dan ook de dierenarts is formeel: één ding is zeker, de drie oude teefjes  zijn nooit gevaccineerd, hebben nooit een dierenarts gezien en nooit de zorgen gekregen die ze nodig hadden. Hoe schaamteloos en ondankbaar kan je zijn om je oude honden na al die jaren trouwe "dienst" in die toestand te dumpen. 

Vrijdag 3 mei 2019

Na 2 uren luchthavenprocedure en 2 uur in een eivol vliegtuig landen we rond 11u in Zaventem waar we, ondanks het feit dat de auto gereserveerd en betaald is, na aankomst nog 40 minuten "autoverhuur procedure" door de strot geduwd worden. Nadat Dirk zijn ongenoegen geuit heeft tegen de bediende, krijgen we als troostprijs een Jaguar toegewezen... Een uur later arriveren we in De Pinte waar Dirk eerst en vooral de afsluiting  “controleert" die nog altijd omver ligt en ik met lede ogen moet aanzien dat onze grote blauwe ceder, de trots, de ziel en het herkenpunt van ons huis in De Pinte, op sterven na dood is en de voortuin bedolven ligt onder de naalden. Prettig thuiskomen is anders... Als we om 16.30u vertrekken naar de kliniek heeft Dirk het ondertussen geregeld gekregen dat de aannemer die de afsluitingen van hof Rosa Canina gezet heeft, morgen naar ons gevallen fiasco komt kijken en ze asap komt repareren, een hele geruststelling voor mijn perfectionist...

 

Ik hoop van harte dat ik straks ook gerustgesteld word. Nadat de foto van mijn voet op minder dan een kwartier wachten gemaakt is !!! verhuizen we naar de wachtzaal van prof Burssens. Zoals verwacht wordt ons geduld op de proef gesteld en staat mijn barometer op onweer als de assistente mijn naam afroept... Gelukkig kan ze mijn humeur milderen als ze te kennen geeft dat ze op de foto van mijn voet meent te zien dat het bot naar mekaar toegegroeid is... Feit dat bevestigd wordt door de prof die zegt dat als het nu niet dicht blijft hij naar Spanje komt om voor de honden te zorgen... ‘t Voornaamste is dat ik na 6 maanden eindelijk de brace mag afdoen, spijtig genoeg zit mijn rechterschoen in de valies en zal ik nog tot in ons hotel in Vilvoorde moeten wachten om het blok aan mijn been uit te schoppen...

Als we bij de chirurg vertrekken, moet ik nog een afspraak maken om een klem op mijn teennagel te zetten als we de volgende keer in België zijn. Als ik hem geschrokken aankijk zegt hij vlug dat het mij niet gaat beletten om schoenen te dragen... Het is na 20u als we inchecken in ons hotel in Vilvoorde, een oud gevang, dat net naast het restaurant gelegen is waar morgen onze jaarlijkse vergadering annex lunch en gezellig samenzijn met de medewerkers plaatsvindt. Het eerste wat ik doe als we op de kamer zijn is de gehate brace uitdoen en proberen mijn schoen aan te trekken. Een procedure die niet vanzelfsprekend is  want met al dat ijzer erin plooit mijn teen niet. Hoe dan ook, met hulp van Dirk en een paar aai 's en oei's, slaag ik erin. Ondanks het feit dat ik er zo naar uit gekeken heb, is het stappen niet evident en moet Dirk de 100 meter naar de zaal, waar we afspraak hebben met Raymond Buekenhout, met de auto afleggen ..

 

Zaterdag 4 mei 2019

Na een vruchtbare vergadering met de regioverantwoordelijken, de ondersteunende diensten en medewerkers, genieten we samen met de bijna voltallige medewerkers van een heerlijk diner. Zelfs Francois en Annick zijn van Frankrijk gekomen. Marianne is er ook bij, alleen Anne en Fred konden niet aanwezig zijn want Anne is in de Provence en Fred is van dienst. Nadat de medewerkers Dirk, mezelf  en het WOW fonds bedenken  met een prachtig  cadeau en Dirk een fles champagne en ik een foulard van Delphine Boel, waar ik héél gelukkig mee ben rijker zijn, nemen we afscheid van iedereen want we moeten terug het vliegtuig op richting Spanje omdat Vali morgen zoals al gezegd niet thuis is.

 

 

Nadat we de Jaguar afgeleverd hebben en terug de luchthavenprocedure doorlopen hebben, komen we na alweer een eivolle vlucht met te zwaarbeladen passagiers 2 uur later aan in Spanje en rijden rond 22.30u Casa Belgica binnen waar we onze honden ondanks het late  uur niet kunnen beletten om ons een door merg en been dringende serenade te brengen... Als ik moe in de zetel neer plof, kan ik het bijna niet bevatten dat we pas gisteren vertrokken en nu al terug zijn. Ongelooflijk wat we in die tijd allemaal gedaan hebben...

 

 
 
 
  • DDR fotostyling