Winkelmandje

Uw winkelwagen is leeg.

Spanje Update maart 2022 - Vrij11maart

Geplaatst op
05 april 2022

 

 

Vrijdag 11 maart 2022

Vandaag is het Dirk zijn verjaardag en heeft hij 62 jaar op de teller, vergeleken met mij is hij nog een overjarige puber ... Niettegenstaande heb ik afgelopen nacht om 4 uur met een wollen stem voor mijn puber “Happy Birthday” gezongen. Omdat de werkmannen  van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat oorverdovend lawaai maken dat bekroond wordt door al even oorverdovende Spaanse muziek die de plaatselijke flamencozanger aanzet tot geweeklaag om “u” tegen te zeggen, is er geen tijd geweest voor geschenken of een etentje. Dus heb ik in de 5 minuten die Dirk gisteren niet rond mijn oren liep als verjaardagscadeau een tekening  gemaakt van hem  en LouLou Babalou, het etentje zal voor een latere datum zijn. Hoe dan ook toen ik deze morgen naar onze FB keek voor we als festiviteit ter gelegenheid van de heuglijke dag gingen ontbijten in het winkelcentrum,  stonden er al vele verjaardagswensen voor mijn eega op de FB pagina, waarvoor dank. Ook Dirks co-drivers en de medewerkers hadden zich niet onbetuigd gelaten en hun best gedaan om hilarische WhatsApps door te sturen.

Voor we eindelijk vertrokken ging Dirk in de gietende regen onze zieke buitenlaten. Een jong, timide beige mannetje van amper één jaar met prachtige reeënogen die afgelopen maandag  binnengekomen was met een gebroken poot. Toen we in urgentie  naar Frutos reden en er een foto gemaakt werd van de breuk, bleek ze al minimum 4 weken oud te zijn! Alhoewel hij verschrikkelijke pijn moet gehad hebben, had hij in stilte geleden… Toen we terug waren van Frutos moest Dirk de volgestouwde kliniek ontruimen om een vrije doorgang te maken voor Jésus met een “G” ( iedereen die dit jaar bij ons geopereerd wordt of herstelt krijgt in 2022 een naam met een “G” - is makkelijker om bij te houden). Hoe dan ook niet alleen de kliniek, ook de kennels moesten ontruimd worden om "Gerard, Gaston of Germain" (ik moet er nog eens over nadenken ) onder te brengen, want ons halve huishouden staat door de werken en plaatsgebrek in de kliniek. Toen Dirk ’s avonds met hem thuiskwam en we hem  in zijn lekker warm verblijf installeerden,  was hij te moe om bang te zijn en te moe om te eten dus lieten we hem rustig bekomen van de doorstane ellende, want de zware operatie aan zijn poot en tegelijk gecastreerd worden waren geen lachertje geweest…

 

Ondertussen is hij al een beetje geacclimatiseerd en voelt hij aan dat hij bij ons veilig is. Hij eet braaf zijn kommetje leeg, neemt zijn medicatie en kijkt uit naar zijn sanitaire stops tijdens dewelke hij  een kort zonnebad neemt en een observatie van zijn omgeving en taxatie van het hels lawaai dat van boven komt maakt. Vandaag  niks van dat tot zijn verbazing, want spijtig genoeg zit de zon achter een stapel leeglopende regenwolken ons Belgenland waardig. Wat hij ook niet weet, is dat hij volgende donderdag na zijn laatste bezoek aan de dierenarts samen met een twintigtal op de lijst staat voor de reis naar België waarna hij mee mag met Sonja en grote Dirk om daar verder te revalideren.  Was hij niet bij Sonja gegaan dan mocht hij in geval van nood ook bij Yolanda!! Een opluchting voor zowel Dirk als mezelf, want we willen beiden het beste voor onze kleine man die door de ongelooflijke slechtheid en minachting van mensen voor het leed dat ze dieren aandoen zoveel heeft afgezien. Op naar een beter leven nu. Hopelijk geneest hij goed en vindt hij voor het leven een supergezin dat hem alle gore miserie doet vergeten en zijn geloof in de mens herstelt.

Wij zitten  het ganse weekend en de week daarna én met de flamencozanger én met zijn kompanen ... Dinsdag komt Luc aan en vanaf donderdag ben ik alleen met de verbouwers .Terwijl ik dit schrijf staat Leopold aan het tuinhek in de gietende regen de werken te controleren en houdt hij van tijd tot tijd zijn hoofd schuin als onze zingende stukadoor  hoge noten probeert te halen (wat met zijn rokershoest de ene keer al beter gaat dan de andere keer )... Ondanks het slechte weer wil Leopold niks missen, ondertussen ligt  de rest onder de lampen in de veranda en kijken ze van tijd tot tijd eens door het venster naar onze gast in de kliniek. Na een tijdje kan ik het niet meer aanzien en haalt Dirk  hem tegen zijn zin binnen. “Niet voor hij het water uit zijn vacht geschud heeft!”, roep ik hem na. Wegens alle afleiding die hij nu van dichtbij kan onderzoeken blijkt de "schudpartij" een ganse opdracht te zijn waar hij geen tijd voor heeft .. Van zodra hij binnen is komt de klaar gehouden badhanddoek te laat en spatten de druppels in het rond. Terwijl Dirk hem alsnog probeert droog te wrijven denk ik met dit rotweer aan de vele honden in de refuge . Vooral aan deze die weinig kans hebben om "gekozen " te worden. De ouderen, de gehandicapten zoals de dove Lluvia Dos… Maar wie weet, misschien zal ze als “gelukszoeker van de week” net als Pinocho , Paloma en Morante alsnog iemand vinden die bezwijkt voor haar charmes, want die heeft ze in overvloed...