Winkelmandje

Uw winkelwagen is leeg.

Spanje update maart 2020 - Din24maart

Geplaatst op
29 maart 2020

 

 

De Gekroonde hoofden...

Dinsdag 24 maart 2020

Toen we gisteren op het nieuws hoorden dat Spanje nog voor minstens  een maand in “lockdown” ging en de beelden van patiënten die in onze welbekende klinieken van Madrid op de grond lagen, van het scherm spatten, was ik in paniek. Waarvan velen aanvankelijk dachten “het zal wel zo erg niet zijn”, overstijgt de realiteit nu de fictie. Het zal ze leren zei ik tegen Dirk, met al hun films en reeksen over rampen en outbreaks van virussen, hun fantasie wordt nu werkelijkheid en die is minder romantisch dan voorgesteld werd. Wie zou er ooit gedacht hebben dat ons vanzelfsprekend luxeleventje zou verstoord worden door een legermacht gekroonde hoofden. Als ze het in het journaal over Afrika en andere derde wereldlanden hebben die geteisterd worden door ebola én aids én oorlogen én warlords én honger, kijken we onder het eten met een half oog want het is een ver van ons bed show... Wel, nu is het een dicht bij ons bed show en dat had niemand zich in zijn wildste dromen  kunnen voorstellen, maar we zullen het moeten uitzweten, niks aan te doen. Hoe dan ook, mijn grote troost in deze hallucinante tijden is het feit dat één dame er beter zal van worden zolang het duurt en dat is ons aller moeder aarde. Onze prachtige blauwe planeet die we zo misbruiken en uitbuiten zal even kunnen herademen .

 

Ondertussen ben ik al van 26 februari in België, Dirk een dag later. Na de adoptiedag zijn we begonnen met alles in te pakken voor de nakende verhuis waar ik zo verschrikkelijk tegen op zag want ik was en ben nog steeds met hart en ziel verknocht aan het huis en had nog nooit op een appartement gewoond waar geen honden toegelaten zijn. Hoe dan ook het was kiezen of delen geweest toen Salva en Anabel ons een paar maanden geleden lieten weten dat ze gingen scheiden, stoppen met GINB of het huis kopen in Spanje en verhuizen in België. De te betalen prijs was dat we het grote oude huis met zijn grote oude tuin, zijn huisspook en zijn grote onderhoudskosten in de Florastraat moesten achterlaten omdat we er maximaal maar 6 maand per jaar verbleven. Hoe leger het huis werd hoe voller mijn hoofd want wat ik altijd vooruit geschoven had alsof het me niet aanbelangde, kwam akelig dichtbij. Tijdens ons verblijf in Spanje was het appartement geschilderd en dus klaar om ons te ontvangen. Op 10 maart was het zover en verhuisden we geholpen door medewerkers, verhuizers en onze oude camionette die tijdens de laatste keuring onherroepelijk afgekeurd was maar nog tot 28 maart mocht rijden  in de neergutsende regen ons halve hebben en houden een halve km verder, naar de Baron de Gieylaan no 1 in De Pinte. De dag nadien vieren we op 11 maart in het gezelschap van onze gelegenheidsverhuizers Dirk zijn 60ste verjaardag. Net op tijd want 2 dagen later barstten de “kroonjuwelen” en moesten we met ons allen binnen blijven en  konden we niet meer terug naar Spanje waar onze 9 galgo’s plus Maurice op onze terugkeer wachtten...

 

 

Dat binnenblijven duurt nu al meer dan 10 dagen en het einde is nog niet in zicht. Dagen waarin ik als een dolende geest rondwaalde in mijn nieuwe habitat en er een replica van het huis probeerde van te maken... Dagen waarin Dirk gans alleen de stock van GINB en honderden en honderden kilo’s sentiment en schilderijen en meubels en hebbedingen die ik al mijn ganse leven meesleep  van de zolder naar beneden moest sleuren en omgekeerd uit de kelder naar boven moest sjouwen... De garage, het tuinhuis, de tuin, er kwam geen einde aan. Dagen waarin het appartement uitpuilde van dozen met zaken die mij nauw aan het hart lagen en uit dewelke ik een keuze moest maken, moeilijk want tot Dirks wanhoop kon ik niet  kiezen omdat ik er niet kon van scheiden. Dagen waarin 2 van onze evenementen afgelast waren, waaronder Yolanda’s Duinengordel in Limburg  en de Kaas- en Wijnavond die zijn debuut zou maken in West-Vlaanderen, een aderlating voor de organisatie en wie weet wat nog gaat volgen. Dagen waarin ik me suf piekerde over de refuge en over onze honden  die in Spanje achtergebleven waren en nu onder de hoede van Vali, die zoals alle bewoners van Spanje huisarrest heeft, hun dagen slijten. Dagen waarin Marianne en Kris die van 9 tot 12 april naar Spanje gingen opereren, moeten thuisblijven, een drama want er wachten massa’s galgo’s. Spijtig genoeg kan het niet anders want Spanje is voorlopig tot 23 april in volledige lockdown. 

 

Hoe dan ook het is wat het is en ik weet dat er velen onder u zich afvragen hoe het ondertussen in Las Nieves is. Wel we blijven uiteraard in nauw contact met Marie-Carmen en ze vertelde ons dat, ondanks het feit dat iedereen in het dorp haar al jaren kent, ook de burgemeesteres en de politie, ze een permi moest aanvragen om naar de refuge te rijden en de werkers af te halen en naar de bushalte te brengen. Ze vertelde ook dat er in Calypo, waar Christus begot nog moet passeren, niet meer dan één persoon in de wagen mag, niet meer dan één persoon mag winkelen en de politie iedereen die zich buiten waagt aanspreekt en terugstuurt. In Las Nieves is het afgezien van de vele galgo’s ondanks alles  nog “normaal”, de voeding wordt correct geleverd, de aalputten worden op tijd gereinigd en de werkers zijn er. Dus wat dat betreft zijn we gerust. Zijn er dan nog Marie-Carmen en Pili die  een zware verantwoordelijkheid dragen in deze onzekere tijden dus laten we hen een hart onder de riem steken en hopen dat ze gezond en wel blijven. Hetzelfde geldt voor jullie allen trouwens en ook voor ons en onze medewerkers want er hangt veel van af... Nu mensen moeten inboeten aan vrijheid en veel tijd hebben om naar de site te kijken, zullen  sommigen onder hen misschien tot de conclusie komen dat de vriendschap en dankbaarheid van een gered dier bij de elementaire zaken van het leven behoren en zich geroepen voelen om een galgo te adopteren en een waardig leven te geven, een leven waar ze zelf beter van worden... Laat ons hopen want er wachten zoveel onschuldigen, laat ons hopen dat we vlug terug kunnen want ze wachten op ons, op jullie...

 

Blijf gezond en geniet van jullie dierbaren, bij leven en welzijn, tot de volgende update 

Mireille

 
 
  • DDR fotostyling