Winkelmandje

Uw winkelwagen is leeg.

Spanje Update juli 2020 - Din28juli

Geplaatst op
05 augustus 2020

 

 

 

Dinsdag 28 juli 2020 

Nadat ik mijn afspraak met Alberto de kinesist om 10u achter de "rug” had, volgden de wekelijkse "dinsdagboodschappen" tijdens dewelke Marianne belde. Omdat het bereik in de supermarkt slecht was, belde ik haar terug van zodra ik in de auto zat en had assistente Cathérine aan de lijn die zei dat Marianne mij na haar consultaties zelf zou terugbellen, raar, zei ik tegen Dirk... We waren een uur thuis toen ik haar aan de lijn had en de wereld op mijn kop viel als ze te kennen gaf dat ze op 12 augustus niet zou komen. Zoals het in de pub van Humo zo "pakkend" verwoord wordt, werd Marianne, mijn eiland in een zee van ellende, plots door de corona golven verzwolgen. Een donderslag bij heldere hemel!  Ogenblikkelijk flitste het door mijn hoofd dat er, sedert Anne in februari geweest was, geen teefjes meer geopereerd waren want in mei kon Marianne door de coronacrisis ook al niet weg uit België en hun aantal was ondertussen aangegroeid tot een honderdtal. Dat feit betekende ook dat er momenteel 8 teefjes op de lijst stonden die nog moesten gesteriliseerd worden en er mogelijks nog een paar bij zouden komen... Iets wat normaal gezien geen probleem zou geweest zijn aangezien Marianne en Kris kwamen ...

 

Hoe dan ook Marianne kwam nu "out of the blue" niet, omdat ze bang was om bij haar terugkeer in België 2 weken in quarantaine te moeten en dat risico durfde en wou ze tegenover haar klanten en patiënten niet nemen. Dirks gepleit dat we in de veiligste zone van Europa zaten en er van quarantaine bij terugkeer in België geen sprake zou zijn en ze alles in de tekst van het FOD kon lezen die hij haar gisteren doorstuurde, baatten niet. Ze bleef bij haar besluit en bood me aan om bij onze aankomst in België de honden naar haar kliniek te brengen... 30 honden! Na al die jaren van hard labeur was het de tweede keer dit jaar dat corona roet in het eten gooide, ik kon het amper geloven. Ondanks het feit dat ik alle begrip had voor Mariannes beslissing, was het een waarheid als een koe dat we tot over onze oren in de miserie zaten. Het zou daar niet bij blijven want na een telefoontje naar assistente Kris Saenen bleek dat ook zij door de verplichtingen tegenover haar collega's en haar werk hetzelfde probleem had en bang was om in quarantaine te moeten bij haar terugkeer. Als ik de telefoon dichtlegde was ik van de wereld. Als dat zo was had een telefoontje naar Anne geen zin want zonder hulp kon ze niets doen. Om mijn onrust te delen belde ik toch, zonder resultaat overigens want ik kreeg haar antwoordapparaat aan de lijn en had de courage niet om iets in te spreken... 

 

Woensdag 29 juli 2020 

Na een schier slapeloze nacht vol gepieker en gezucht, stuur ik een mailtje naar Dr De Frutos maar die blijkt in vakantie te zijn dus gaat het sprankeltje hoop dat ik heb in lucht op. Hoe dan ook er moet kost wat kost een oplossing gevonden worden, zeg ik tegen Dirk. Misschien kan Louis iets doen of... Terwijl Dirk de vluchten van beide dames annuleert en de rekening van 1500 euro en een beetje betaalt voor de verdoving, pre- en post medicatie en antibiotica enz enz van de geplande operaties, belt Anne met de boodschap dat alles geregeld is... Als we een week vroeger vertrekken, maakt Marianne plaats in haar verblijven en kunnen alle dertig honden bij haar terecht! Ze neemt een week verlof, Anne vervangt haar in de praktijk en helpt bij de sterilisatie van de teefjes. Het enige wat wij moeten doen is de medicatie voorzien. De diensten en het verblijf zijn gratis, allemaal uit liefde voor de honden! Donderdag gaan we ze terug halen en vrijdag 11 en zaterdag 12 is het zoals gepland adoptiedag! Tout se passe comme prévue, zegt Anne opgewekt, sauf que ca se passe en Belgique.  Allez courage voegt ze er aan toe. Als ik naar Marianne bel is het eerste dat ze vraagt "cava, cocotte, content?”

 
  • DDR fotostyling