Winkelmandje

Uw winkelwagen is leeg.

Spanje update Jan 23 - Zat28jan

Geplaatst op
14 februari 2023

 

 

Zaterdag 28 januari 2023

Ongelooflijk dat het al een week geleden is dat we vorige zaterdag vertrokken naar Koksijde voor de voorbereidingen van de strandwandeling. We waren daags daarvoor aangekomen in België nadat we in Spanje onze honden naar het "hotel" brachten waar Hector zijn poot (aan 55 euro per dag =20 euro pension en 35 euro hydrotherapie!!) sinds 11 Januari dagelijks behandeld wordt…Wat het achterlaten van onze honden betreft, geloof me vrij dat wegbrengen is altijd een harde noot om te kraken voor iedereen.

 

Hoe dan ook het was voor het hoger doel want het was de 20ste strandwandeling dus wou ik ze niet missen. Het was al erg genoeg dat we door corona het feest van ons 25-jarige jubileum gemist hadden dus wou ik er nu absoluut bij zijn want het zijn rare tijden en je weet maar nooit. Toen we om 10 uur aankwamen in de zaal was er al volop activiteit, omdat alle jobs nogal fysiek waren stortte ik me op de 300 tombola loten die allemaal 4 maal moesten geplooid worden om in de mooie minidoosjes te passen die Bie gemaakt had. Kris, Meredith, Carine en Katrien sleurden met tafels en stoelen en bekommerden zich om de aankleding, Claire en Martine zetten de winkel op, de Dirken brachten de bar in orde, Raymond van Claire zijn drankbonnen en Inge de keuken etc. Veel werk waar de deelnemers zich de dag nadien niet bewust zouden van zijn. ‘s Namiddags kwam de keukenploeg aan voor inspectie en een paar uur later was zaal, keuken en al de rest klaar om de dag nadien de deelnemers die in groten getale ingeschreven waren te ontvangen. Dirk en ik gingen overnachten in een hotel in Nieuwpoort, Buffalo, Martine, en Kris die met caravan Betty Boop gekomen was, bleven ter plaatse en de rest keerde naar huis terug. Toen we de dag nadien om 9.30 u vertrokken in Nieuwpoort en 10 minuten later de parking van de zaal opreden was het koud maar scheen de zon en waren de eerste bezoekers al aangekomen. 

 

 

Er zouden er nog veel bijkomen want een goed uur later was de zaal quasi volzet. Er hing een gezellige drukte en een fantastische sfeer in de lucht in dewelke iedereen blij was om iedereen terug te zien en ik geen 5 meter ver raakte zonder bij adoptanten, onder wie Anne Coling en Fred u allen welbekend, te blijven tateren. Mijn excuses als ik iemand over het hoofd zou gezien hebben...Alhoewel ik de stem heb van een mussenjong die uit het nest gevallen is was ik bij gebrek aan beter ook de "omroepster" van dienst.  Ik kondigde aan dat het buffet open was waar een fantastisch lekkere versie (daar was iedereen het unaniem over eens) van spaghetti Bolognese en spaghetti veggie kon afgehaald worden. Daarna was het tijd was om de wandeling aan te kondigen en uiteindelijk kreeg ik na ieders terugkeer en na de pannenkoeken en de koffie ook de taak om de tombola nummers (door een onschuldige kinderhand getrokken) aan te kondigen en de prijs te overhandigen aan de gelukkige winnaars. De hoofdprijs een kunstwerk van Odile Kinart werd gewonnen door Ellen Borro en of ze gelukkig was...

 

Na dit laatste evenement was de zon achter de horizon verdwenen en liep de zaal langzaam leeg. Wij zouden er met z’n allen nog een tweetal uur over doen voor alles opgeruimd en gepoetst was en we een spic en span lege zaal achterlieten die klaar was voor de volgende gebruiker. Als alles goed gaat ziet ze GINB en Co volgend jaar terug, zoveel is zeker… Dinsdagmorgen lieten we België achter ons en vertrokken met een volgeboekt Iberia toestel richting Madrid. De ellende tegemoet zeg maar want nog voor ons vertrek in Spanje had Marie-Carmen een foto gestuurd van een wit teefje met twee gebroken voorpootjes. Ze moest hoe dan ook wachten op onze terugkeer maar ik had vanuit België alvast een afspraak gemaakt bij Dr. De Frutos die ons pas vrijdag kon ontvangen omdat hij op cursus was in Madrid.

 

Ondertussen heeft Marie-Carmen het witte teefje die ik de naam Hortense gaf naar Casa Belgica gebracht en zijn we gisteren met haar naar Talavera geweest waar er foto's van haar pootjes genomen zijn. Conclusie: dergelijke verwondingen kunnen alleen het gevolg zijn door van grote hoogte op een harde ondergrond terecht te komen zei Dr. De Frutos... Zodus is ze hoogstwaarschijnlijk vanop een verdieping naar beneden gesmeten of uit een rijdende auto geworpen... Eén zaak staat vast, zij kan het ons niet vertellen. Hoe dan ook ze moet aan beide poten geopereerd worden en de prothesen moeten op maat gemaakt worden. Eerst de ene poot en als die beter is en ze er kan op steunen de andere zegt Dr. De Frutos. Dus een proces van lange adem, veel pijn en veel centen... Als we haar maar kunnen helpen want ondanks het feit dat ze zoals alle galgo's een hoge pijngrens heeft en niet klaagt is het intriest om haar te zien strompelen. ‘s Avonds eet ze haar eerste kommetje met soep, vlees en pasta ooit met smaak op en ‘s nachts slaapt ze ondanks de koude met haar manteltje onder een deken in een mand in de veranda. Deze morgen is ze voor het eerst binnengekomen en in de mand van de verbaasde Hannibal gaan liggen. Hij noch de anderen mogen te dichtbij komen of ze verwittigt dat ze afstand moeten houden...’s Namiddags gaat ze buiten in de winterzon liggen tussen haar nieuwe familie. Een ongelooflijk geharde dame met een eigen willetje blijkt... Van zodra de op maat gemaakte spil binnen is zal Dr. De Frutos ons verwittigen, eventueel woensdag denkt hij. Tot dan kan ze nog genieten van de luxe van Casa Belgica...

 

Woensdag 1 februari 2023 

Deze morgen zijn we om 8 uur stipt met Hortense naar Talavera vertrokken en was ze duidelijk niet gelukkig met het feit dat ze Casa Belgica, die ze ondertussen als haar "thuis" beschouwt, moest achterlaten. Spijtig dat we aan de eigenwijze superslimme dame niet konden uitleggen dat het voor haar eigen welzijn was, alhoewel...Ze is zeer bijdehand en heeft alles, waar een ander een paar dagen over doet om het te snappen, direct door. Ondanks haar gebrekkige poten stapte ze de dag na haar aankomst binnen de 2 minuten door het hondenluik, drie minuten later had ze de blinde Hannibal ervan overtuigd dat zijn mand nu de hare was en sedert dag één staat ze ‘s avonds samen met de rest vol ongeduld te wachten op haar warme avondmaal...Hoe dan ook Dirk was ook niet echt gelukkig met de  trip want sinds hij door het aanhoudende vriesweer vorige week uitgeschoven is over de dagdagelijkse ijslaag op het terras en onzacht op zijn hoofd terecht kwam met hoofdpijn, een ijl hoofd, duizeligheid en onpasselijkheid tot gevolg is hij nog altijd niet in topvorm. Hoe dan ook mijn raad om naar de kliniek te gaan voor een scan van zijn hoofd legde hij naast zich neer want het zou wel beteren... Er wordt gezegd dat er tegen een vrouw niet te discuteren valt maar tegen een man ook niet, dus... Ondertussen is het beter maar nog altijd niet prima, desondanks moeten we 75 km ver naar Talavera en hoogstwaarschijnlijk zal het 4X 75 km worden als we Hortense deze avond moeten ophalen. Anderhalf uur later keren we, nadat Dr. De Frutos alles nog eens haarfijn uitgelegd heeft, betreffende de ingrijpende operatie en betwijfelde of het mogelijk was om haar tegelijkertijd te steriliseren, met de boodschap dat hij zou laten weten wanneer we haar mogen afhalen terug naar Casa Belgica..