Winkelmandje

Uw winkelwagen is leeg.

Spanje update Februari 2022 - Zon27Feb

Geplaatst op
02 maart 2022

 

 

Zondag 27 februari 2022

Ondanks het feit dat het jachtseizoen sedert begin februari "gedaan" is, kunnen een paar "vermetele" jagers het niet laten om zoals alle voorbije zondagen kogels af te vuren op een paar vroege vogels of hazen die mekaar het hof maken . Als ik Dirk vraag hoe laat het is antwoordt hij met dikke tong: “6 uur “. Ik kan de slaap niet meer vatten en denk aan de voorbije maand waarin het me niet gelukt is een update te schrijven betreffende het reilen en zeilen van Casa Belgica . Teveel om op te noemen. De oorzaak: de werken en verbouwingen die dringend moesten gedaan worden, want zo kon het niet verder. 

  

De wc die constant overliep van enthousiasme, verstopte buizen, de elektriciteit die het om de haverklap liet afweten, de vloeren die omhoog kwamen, een mastodont van een trap die naar nergens leidde en al ons licht wegnam etc.… . Allemaal ongemakken die we jarenlang noodgedwongen gefrustreerd ondergingen, want “eerst de honden” was ons motto. Hoe dan ook de noodgedwongen aankoop van Casa Belgica  was aanleiding om als eigenaars eindelijk iets aan de miserie te doen. Dus vandaar het feit dat we al meer dan een maand wit van het stof en de kalk rondlopen en moeten bivakkeren in eigen huis. Behalve Astrid , Fifi en Maleficia, ondergaan de honden hetzelfde lot want die bivakkeren in de lekker warme veranda en de tuin.  Enfin dus vandaar het gebrek aan een update, een leegte die ik ondanks het feit dat de werkmannen terug aan het slijpen, zagen en metselen zijn (jawel op zondag )   zo accuraat mogelijk ga proberen in te vullen .

 

Ik kan misschien beginnen met het feit dat het jachtseizoen op "groot wild.." gedaan is en dat te toevloed van galgo’s niet te stoppen was en is , en dat er in Las Nieves nu ongeveer een 300-tal resideren, dit ondanks de "goede" berichten in de pers … Politiek hé: veel blabla en alles op lange termijn, héél lange als je weet dat alle notabelen in de rurale dorpen en gehuchten galguero's en jagers zijn en dat er dorpen zijn waar meer galgo’s zijn dan inwoners en al die streken een eigen bestuur hebben. Enfin Las Nieves zit vol en vorige week kwam Marie-Carmen met het goede nieuws dat een galguero 2 kleine pups wou afstaan en vroeg of we ze konden opvangen, dus komen ze van zodra het mogelijk is naar Casa Belgica. Maar ik dwaal af dus terug naar de realiteit. Een week nadat het jachtseizoen gedaan was organiseerden de "nieuwe" regioverantwoordelijken van Brabant, de dames Ann Grammet en Nancy Mottet, op mijn verjaardag voor het eerst en met succes in Leuven een "Dia del Galgo ". Een mars/betoging/optocht, drie- in- één als je wil, en dat terwijl alle hemelsluizen openstonden en er een felle wind zijn bijdrage deed . Desondanks kwamen er veel deelnemers met hun galgo’s de weergoden trotseren en konden we afgaand op de filmpjes die ons doorgestuurd werden spreken van een succesvolle meeting. Naast de vele verjaardagswensen die adoptanten mij die dag via FB doorstuurden, waarvoor nogmaals dank, kon ik mij geen mooier geschenk wensen. Dus nogmaals van harte bedankt iedereen.

 

 

Op dinsdag 8 februari kwam Dirk Buffalo aan en was hij omzeggens de laatste die Casa Belgica, buiten de vernieuwde badkamer,  zag in de staat waarin het zich bevond ...Op 10 februari vertrokken Dirk en zijn co-driver naar België met Loulou Babalou en 28 gelukkigen   aan boord die ‘s zaterdags overhandigd werden aan hun "nieuwe" baasjes . Ondanks het feit dat we hen na alle doorstane leed en voorbereidingen op adoptie altijd alle voorspoed  en geluk toewensen en altijd ons hart vasthouden als we ze zien vertrekken, kwam Valiente na amper één week terug omdat het houden van een hond verkeerd ingeschat was.  Romerito die in december geadopteerd was, onderging hetzelfde lot. ..Zodus wachten ze nu beiden op dè Belgische familie voor wie ze ooit ergens te velde in Spanje in erbarmelijke omstandigheden geboren zijn. “Het staat in de sterren geschreven”, zeg ik altijd.. Vroeg of laat  vinden ze hun thuis… Voor hun "zielenrust ",  die van de regioverantwoordelijken en de mijne liefst zo vlug mogelijk...De dag nadien vertrok Dirk op 13 februari samen met Koen die ondanks de nakende Valentijn door zijn echtgenote "uitgeleend " was, terug naar Spanje waar ze ‘s avonds laat na een lange reis aankwamen en we ‘s anderendaags met ons drieën  Valentijn vierden  en daarna samen de lidkaarten klaarmaakten .De dag nadien begon Dirk  na zijn terugkeer van de luchthaven ,waar hij Koen had afgezet had , de oude keuken af te breken. Toen hij de versleten dampkap en kookplaat verwijderde en de zwartgeblakerde muur zag orakelde hij dat we "chance" gehad hadden dat “ons kot" nooit afgebrand was .. Tot zover .