Winkelmandje

Uw winkelwagen is leeg.

The GINB Gazette - April 2019

Geplaatst op
04 juni 2019

 

 

"Je bent niet alleen gestorven": de schokkende brief van een vrouw die een zwerfhond probeerde te redden

Een aangrijpende en mooie tekst die iedereen zou moeten lezen.

Er is niets hartverscheurenders dan de momenten voor de dood van een huisdier. Maar wat als een hond die je nog nooit eerder hebt gezien voor je ogen sterft en je de enige persoon bent die hem kan helpen?

"Je bent niet alleen gestorven”.

Katie Nicole Flowers had een paar dagen geleden zo'n ervaring en wilde die graag delen via haar Facebook account. Terwijl ze in de auto zit, ziet ze een schaduw op de grond liggen in het stof iets verder weg. Ze beslist om te stoppen en de hond van circa 20 kilo te gaan bekijken en te ontdekt dat hij niet meer kan bewegen. Liggend in een sloot, bedekt met teken en andere vlooien, en zichtbaar uitgehongerd, lijkt de hond veel pijn te hebben.

Katie komt dichterbij om hem te strelen en hem gerust te stellen. De hond probeert dan tevergeefs op te staan. Dat blijkt onmogelijk. Hij likt dan Katie's hand en Katie besluit hem in haar auto te dragen om naar hulp te zoeken. 

De reis naar  de dierenarts is ingewikkeld. Katie houdt altijd één hand op het dier om hem gerust te stellen en geeft hem ook iets te drinken. 

Eenmaal aangekomen helpt de dierenarts Katie om het arme dier binnen te brengen en al snel legt uit dat het te laat is om de hond te helpen. Zijn rug is gebroken en hij moet geëuthanaseerd worden om zijn lijden te verkorten. Verwoest blijft Katie aan zijn zijde tot aan zijn laatste adempauze, zodat hij niet alleen hoeft te sterven. 

In een paar dagen tijd werd de boodschap van Katie meer dan 60.000 keer gedeeld. Een zeer mooie liefdesverklaring

 

 

Hieronder vindt u het bericht van Kathy op haar Facebook account:

"Je bent vandaag niet alleen gestorven.

Ik weet niet hoe ik je ineens in die sloot zag liggen op weg naar mijn werk, maar ik ben zo blij dat ik dit heb gedaan. Je was mager, bedekt met vuil en teken. Je jammerde, likte mijn hand en probeerde op te staan. Maar je kon niet meer omdat je benen je niet meer konden dragen. 

Ik sleepte je uit de sloot en droeg je in mijn auto. Je woog meer dan 20 kilo, en ik probeerde je voorzichtig te dragen, maar het was moeilijk en ik wist dat je leed. Maar je bent nooit agressief geweest. 

Je plaste op mijn benen toen ik je droeg, en je plaste ook op de autostoel. Maak je daarvoor geen zorgen, ik weet dat je er geen controle meer over had.

Ik heb je zo snel mogelijk naar de dierenarts gebracht, je vond die autorit niet echt leuk. Was je al eens eerder in een auto geweest? Ik hield mijn hand  helemaal op je zodat je voelde dat je niet alleen was. Ik gaf je water en je dronk de hele fles. Hoe lang zat je alleen in die sloot zonder eten of drinken?

Ik nam je mee naar de dierenarts. Ik riep om hulp om je uit de auto te krijgen, omdat ik je niet meer pijn wilde doen dan je al had. Maar terwijl we aan het wachten waren, ben ik nooit gestopt met het strelen van je hoofd. Ik heb met je gesproken. Ik heb je gezegd dat alles goed zou komen.

Ze namen je mee en wisten meteen dat je rug gebroken was. Er was niets wat ze konden doen.

Ze vertelden me dat een man je met liefde op de grond voor zijn boerderij zou begraven. Ik weet niet of dit waar was of niet, maar ik geloof er graag in.

Ik streelde je vacht terwijl ze je in slaap brachten, en ik huilde toen je je laatste adem gaf. Ik weet niet of je ooit liefde had gekend voor vandaag. Ik hoop van wel. Maar ook al is het niet zo, ik hoop dat je weet dat je zo geliefd was in je laatste momenten. Je was belangrijk voor iemand. En ik draag je voor altijd in mijn hart.

Je bent vandaag niet alleen gestorven.”

 

 

 
 
 
  • DDR fotostyling