Winkelmandje

Uw winkelwagen is leeg.

Spanje update Okt 2019 - Woe23okt

Geplaatst op
25 oktober 2019

 

 

Het is begonnen.

Woensdag 23 oktober 2019

Het lijkt al een eeuwigheid geleden dat Dirk na de laatste adoptiedag ‘s avonds terug vloog naar Spanje en we een paar dagen later op 10 september vertrokken op een "déjà vue" vakantie van een kleine tien dagen. Hoe dan ook, eens terug thuis in De Pinte volgde een turbulente week. Ik moest op controle bij de neurochirurg die me na de scan wist te vertellen dat mijn wervels na de tweede operatie nog steeds niet aan mekaar gegroeid waren, vandaar de hevige pijnen. De enige en ultieme oplossing  waren 2 operaties waarvan de eerste via de buik samen met een vaatchirurg, de tweede ingreep zou 6 weken later volgen. De dag erna had ik al een afspraak met de vaatchirurg in kwestie die zei dat de ingreep bij mij niet zonder risico zou zijn. Ik had me aan geen goed nieuws verwacht, maar zó slecht… Weg vakantie en kommerloze dagen, alhoewel de onrust nooit ver weg geweest was... Hoe dringend het ook was volgens de dokter, ik moest er over nadenken zei ik. Vooral over de honden en het komend jachtseizoen en de daaraan verbonden tsunami van galgo’s die zouden binnen stromen, maar dat vertelde ik er niet bij.

   

Hoe dan ook ondanks alle beslommeringen van de week moesten de nodige voorbereidingen getroffen worden voor de wandeling in Gelbressée die de komende zondag voor de eerste maal plaatsvond. Eindelijk kwam er een einde aan de altijd onzekere en frustrerende periode die vooraf gaat aan een eerste wandeling want ondanks de slechte weersvoorspellingen waren er veel inschrijvingen, meer dan we ooit verwacht hadden. Voor ons werd het zaterdag extra druk omdat we na het inrichten van de zaal  helemaal  naar Antwerpen moesten voor het optreden van CHER, mijn echtgenoot zijn uitverkoren zangeres ... Blijkbaar waren we niet de enigen van GINB want tijdens de pauze werden we aangesproken door een adoptante die ook fan bleek te zijn. Na het concert gingen we slapen in een Van Der Valk hotel dichtbij en reden  ‘s morgens vroeg helemaal terug naar Gelbressée waar het net begon te regenen toen we aankwamen... Desondanks werd het dankzij onze steeds toegewijde medewerkers een succesvolle dag met lekker eten, lekkere pannenkoeken, een prachtige wandeling en vooral tevreden deelnemers. Zo succesvol dat de verhuurder van de zaal achteraf kwam vragen of we het jaar nadien terugkwamen...

   

Vijf dagen later vloog ik ‘s zaterdags terug naar Spanje. Marie-Carmen kwam mij afhalen aan de luchthaven en vertelde over de vele gedumpte galgo’s ."Thuis" wachtte Vali mij op die ondertussen terug was van Roemenië.  Toen de plichtplegingen achter de rug waren, bleef ik alleen achter in het bevreemdend stille en lege Casa Belgica. De dag nadien vertrok Dirk met Raymond van Claire en al onze honden, en zouden ze zonder overnachten in één ruk doorrijden naar Madrid.  ‘s Nachts deed ik geen oog dicht en belde voor dag en dauw naar Dirk om hem goede reis te wensen. Rond 7u kreeg ik een telefoon terug vanuit aire St. Léger waar ze aan het ontbijt zaten. Na veel telefoontjes en een lang oponthoud in de bergen rond Madrid door een ongeval, kwamen ze na 19 uur rijden moe maar tevreden aan in Casa Belgica. De honden waren ook moe gereisd maar door het dolle heen. Raymond had niet veel tijd om te recupereren want wegens verplichtingen moest hij de dag  nadien al om 10u terug naar België.

 

Na een paar dagen mooi weer deed de herfst zijn intrede en moesten we het met dezelfde temperaturen doen als in België. Het werd kouder en kouder en tot overmaat van ramp voor de honden regende het bijna alle dagen pijpenstelen. Voor ons maakte het niet veel uit want Dirk had bergen werk en zat ganse dagen aan zijn PC en ik kwam mijn belofte na om een boekje te illustreren en installeerde op de keukentafel terug mijn "atelier". Na mijn derde aquarel kreeg ik een paar dagen later last aan één van de implantaten in mijn onderkaak... Het resulteerde in een bezoek aan een stomatoloog  die foto’s nam en daarna twee uur aan mijn onderkaak sleurde, sleutelde en er in boorde terwijl ik in een ongemakkelijke houding in zijn stoel lag. Ik hield er niet alleen een pijnlijke mond en aangezicht in alle kleuren van de regenboog aan over maar ook een sciatique die mij 2 dagen in bed hield en mij nog altijd "ambeteert". Hoe dan ook ik was blij dat het achter de "rug" was en nam er graag de "controle-visites" bij. 

  

Na de "stilte" voor de storm belde Marie-Carmen afgelopen vrijdag plots dat er in de vooravond een galgo teefje binnengebracht was dat 2 dagen voordien haar poot gebroken had en nog geen dierenarts gezien had volgens de jager die haar dumpte… of ze haar ‘s anderendaags mocht brengen... Ik belde alvast naar Talavera en kreeg een afspraak. De dag nadien, zaterdag dus, bracht ze het teefje met een voorlopig verband aan haar pijnlijke achterpoot en verwittigde ons dat ze van zich durfde afbijten... Een boodschap die we meenamen toen we naar Talavera reden. De boodschap bleek een profetie  te zijn want toen we aankwamen moest Dirk er de dokter bij halen om haar te verdoven voor ze kon uitgeladen worden!! Nadat er foto’s genomen waren, ze medicatie gekregen had en onderzocht was, vertelde de dierenarts dat het een gecompliceerde breuk was en er een 3D frame moest gemaakt worden... Hij zou het direct doorgeven en maandag  mocht ze terugkeren. Nadat alles afgesproken was werd ze met een draagberrie naar de auto gebracht en namen we haar terug mee... Thuis installeerden we haar nog slapend in de kliniek en voorzagen haar van een lekker kommetje eten en water, staken de warmtelamp aan en lieten haar rusten. 

 

 

Diezelfde namiddag stuurde Marie-Carmen een foto van 5 pups in de modder met op de achtergrond de magere moeder. Ze zaten in een kleine refuge die geen middelen had en ze wou afstaan, of ze ‘s anderendaags rond de middag mochten komen... 

 

       

Dirk en ik keken naar mekaar en spraken gelijktijdig de wijze woorden "HET IS BEGONNEN". De dag nadien is het teefje met de poot naar boven gekomen en een paar uur later zijn de pups en de mama aangekomen. Uiteraard waren onze honden in alle staten, een "nieuwe" in huis en 5 kleine rakkers en de moeder achteraan!! Eén was alvast razend enthousiast, Leopold 3, onze uit de kluiten gewassen "pup" die niet weg te slaan was van het hekken... Eergisteren zijn we zoals afgesproken met Nana, zoals ik haar genoemd heb, terug naar Talavera gereden waar ze braaf uitstapte en gisteren geopereerd en gesteriliseerd is… Ondertussen heeft Dr De Frutos al laten weten dat alles goed verlopen is en we haar morgen mogen afhalen. Bij deze zijn jullie tot vandaag gebriefd over het reilen en zeilen van Casa Belgica, haar bewoners en haar gasten...