Winkelmandje

Uw winkelwagen is leeg.

Spanje Update okt 2017 - okt 2017

Geplaatst op
17 oktober 2017

 

 

Verleden week waren Raymond en ik op citytrip in Madrid.
Bij die gelegenheid werden we door  Mireille en Dirk uitgenodigd voor een bezoek aan hun verblijf in Calypo en de refuge Las Nieves. Het was voor ons een eerste kennismaking met Casa Belgica, zeer smaakvol ingericht, met in elke kamer een typische “Mireille-Touch”, waardoor het bijzonder aangenaam en tiptop in orde is. Een kleine wandeling door de zonnige tuin brengt ons tot bij de kliniek. De talrijke foto’s die we hierover al gezien hadden kwamen tot leven. De operatiekamer, de recovery, de ruimte met voorraad aan medisch en verzorgingsmateriaal, de “laundry” met wasmachines, droogkasten, manden, dekens… We vielen van de ene verbazing in de andere, dit is niet zomaar een kliniek, dit is een echt bedrijf. Het moet werk en doorzetting gekost hebben om dit op poten te zetten. Na een drankje op het sfeervolle terras en het aantrekken van doggy-proof kledij, reden we met een bang hart richting Las Nieves. Vanop de hoogte zie je midden de dorre velden het asiel liggen, veel groter dan we verwacht hadden. De ingang, onder de grote kathedraal gesponsord door GINB, voelt koel en ruim aan en herbergt ook de grote hoeveelheid voeding voor de honden.

Marie Carmen, de verantwoordelijke, brengt ons dan tot bij de honden. Het zijn er geen tientallen, maar honderdtallen, opgedeeld in verschillende, grote, nette, goed onderhouden verblijven  – kleine honden, grote honden, jachthonden en natuurlijk de galgo’s.

 

Talloze galgolijfjes en snoetjes dringen voor een aai, voor een knuffel. Het is zo dubbel, enerzijds een goed gevoel dat deze honden gered zijn en verzorging krijgen, anderzijds triest dat velen van hen misschien nooit een thuis zullen vinden. En zoals Dirk zei, het jachtseizoen nog moet beginnen en er zullen dus nog vele, vele galgo’s bijkomen. Met dit dubbel gevoel hebben we Las Nieves verlaten. Het werd plots heel stil, al de indrukken moesten bezinken.

Maar één zaak is zeker: respect voor Mireille en Dirk, die dit opgezet hebben en er hun levenswerk van gemaakt hebben, een levenswerk  om trots op te zijn. En ook voor de medewerkers die het mede draaiende houden.
Het was een “eye-opener” voor ons, onvergetelijk en heeft een blijvende indruk nagelaten.  

 

Gerda 

  • DDR fotostyling