Winkelmandje

Uw winkelwagen is leeg.

Spanje Update Aug 2018 - Woe08aug

Geplaatst op
12 augustus 2018

 

 

Woensdag 8 augustus 2018

Zoals afgesproken zijn we maandag na iets meer dan 10 dagen onderbreking onder een loden zon met Gabriel terug naar Talavera gereden. Zoals we al hoopten was dokter De Frutos uitermate tevreden als hij hem zag, de antibioticakuur had zijn vruchten afgeworpen en de wonde aan zijn hiel was na veel goede zorgen zo goed als dicht. Alleen vond ik dat er dringend een oplossing moest gevonden worden voor dat zielige en lastige manken en de atrofie van zijn spieren, dus besloot de dokter dat hydrotherapie daarvoor de ideale oplossing was... Een taak die Dirk op zich kon nemen en diezelfde namiddag na onze thuiskomst direct opstartte ... 

Ondertussen zijn we drie dagen verder en ondanks het feit dat we schrik hadden voor watervrees heeft Gabriel vanaf de eerste sessie genoten van zijn zwemlessen. Hij gaat zonder vrees met Dirk het water in en na de "behandeling" holt hij het zwembad rond en maakt uitbundige vreugdesprongetjes, hij heeft er duidelijk plezier in. Meer nog, hij wil meer en nog eens het water in dus kreeg hij gisteren een dubbele behandeling van zijn "kinesist"... Ondertussen start Dracula, die in België nog altijd door Katrien verzorgd wordt, een dezer dagen ook met hydrotherapie en Katrien moet daarvoor helemaal naar Aarsele. Eén troost, zij moet het water niet in, dat doet de therapeute... Nu maar hopen dat het zowel voor Gabriel als Dracula goed komt.  Hoe dan ook, Gabriel heeft al een thuis dus voor hem kan het al niet meer stuk, Dracula daarentegen...

 

Toen ik gisteren naar Marie -Carmen belde die na een tiental dagen verlof terug thuis is, kreeg ik het deprimerende nieuws te horen dat er een teefje met een gebroken poot in het killingstation zat, hoe oud de breuk was wist ze niet. Of ze eventueel mocht komen. Terwijl ik haar vertelde hoe het was met de jeugd van Casa Belgica, zijnde charmeur Clovis die tijdens haar afwezigheid geadopteerd was en vrijbuitster Clothilde die zich na meer dan 2 weken nog steeds niet laat aanraken, bedacht ik dat we ondanks het nieuws dat we pas met Gabriel terug op "visite" moesten voor we op 6 september terugkeerden naar België, dat eens vlug zou kunnen veranderen als het teefje uit het killingstation zou komen... En dat ze zal komen staat uiteraard vast nietwaar. Zucht...

Volgende week gaat Dirk naar België voor de Louise-Marie wandeling in de Vlaamse Ardennen. Ik blijf bij de honden. De week nadien komen Marianne en Ben Javel.

Donderdag 9 augustus 2018

Om 13.40u precies belt Marie-Carmen dat ze met dierenarts Louis onderweg is met drie teefjes die hij uit het killingstation gered heeft. Een van hen is het teefje met de gebroken voorpoot. Een paar minuten later staan ze aan de poort... Momenteel installeert Dirk het gebroken pootje in de kliniek, ik ga ondertussen een afspraak maken met De Frutos.  Een paar minuten later belt Marie-Carmen terug, een van de andere teefjes is maar 7 maand, of ze ook mag komen... Drie dames op de valreep gered, je moet een beetje "chance" hebben in ’t leven, vooral als je een galgo bent ...

 

Vrijdag 10 augustus 2018

Toen ik gisteren veronderstelde dat we vroeger dan verwacht zouden moeten terugkeren naar Talavera, had ik niet gedacht dat het zo vlug zou zijn. Nadat ik De Frutos een mail gestuurd had dat er een teefje met gebroken poot gearriveerd was en we niet wisten hoe oud de breuk was maar ze wel een lelijke gezwollen en vervormd gewricht had en veel pijn, stuurde hij direct een mail terug. We konden om 17.00 u gaan wat niet haalbaar was want het was al na 16.00 u, ofwel deze morgen om 09.00 u. Dus zijn we om 8u vertrokken en opnieuw op weg naar Talavera. Ik zou moeten kijken naar de updates maar ik denk dat het al de 10de maal - of meer is - dat we de 150 km onder de wielen hebben wat gelijk staat aan 1500 km, dat is bijna België -Madrid...  Onze camionette kent de weg al uit haar hoofd en rijdt er praktisch alleen heen...

 

Als we om 08.50 u aankomen is de kliniek nog potdicht… Na 5 minuten komt dokter De Frutos rustig aanwandelen, ziet ons staan en steekt zijn hand op. Hij doet de kliniek open, terug dicht, komt onze richting uit en zegt dat hij eventjes naar de bank moet en tussen dit en een paar minuten terug is.  Zoals beloofd is hij vlug terug en om 9u en een beetje gaat de kliniek open en kunnen we binnen. Nadat de dokter de poot onderzocht heeft besluit hij dat het bot intact is maar het gewricht stuk is en ze een tweede Gabriel is. Ik kan het bijna niet geloven, dat zou verschrikkelijk zijn!!! Terwijl hij de fiche invult, vraagt hij de naam van de hond en als ik zeg "Marie-Jeanne" vraagt hij "come again"??  Ik herhaal haar naam en voeg eraan toe "Jeanne" like "Jeanne d'Arc”...  De jonge dierenartse die erbij staat en in Frankrijk heeft gestudeerd, maakt van de gelegenheid gebruik om haar Frans in de praktijk te brengen, vraagt uit welk deel van België we komen en informeert naar de organisatie.

Als de RX foto's genomen zijn moeten we mee naar het bureau van De Frutos om de procedure te bespreken. Hij toont het verhakkelde gewricht en zegt voor de tweede keer dat het opnieuw een "Gabrielke" is. Hij moet eerst de ingenieur raadplegen voor een 3D- print van de botten voor hij kan opereren want hij moet het gewricht vernietigen en een op maakt gemaakte spil steken. Als ik denk aan de calvarie van Gabriel mag ik er niet aan denken dat dit lastige en langdurige proces ook Marie-Jeanne te wachten staat. Hoe dan ook het moet want ze heeft veel pijn en zo kan ze niet verder, ze heeft al zoveel doorstaan dus dat zal ze er nog wel moeten bijnemen om haar kans op adoptie niet te missen. Gelukkig is ze onwaarschijnlijk moedig en onwaarschijnlijk lief en braaf, een "crème" van een hondje. Sedert ze aangekomen is heeft ze ondanks de pijn en het ongemak nog niets geklaagd. Alleen gisteren, toen protesteerde ze na haar aankomst omdat ze op de patio van de kliniek zat. Toen Louise-Marie (jawel Louise-Marie zoals de eerste koningin van België en zoals het gehucht Louise-Marie in de Vlaamse Ardennen waar de wandeling volgende week georganiseerd wordt).  Enfin, toen puber Louise-Marie aankwam dachten we dat ze blij zou zijn met het gezelschap maar we hadden verkeerd gedacht want dan protesteerden ze met 2... Een halfuur later zaten ze beiden boven en toen waren ze met 15 ...

Hoe dan ook nadat dokter De Frutos ons alles haarfijn uitgelegd heeft mogen we vertrekken, Marie-Jeanne moet blijven. Van zodra hij de scan heeft gaat hij opereren en ons iets laten weten.  Als alles normaal verloopt worden we woensdag terug verwacht. Als we naar huis rijden vraag ik me af wat het arme dier moet voelen. Spijtig dat we haar niet konden uitleggen dat het voor haar goed is en dat we terugkeren, dat we haar niet hebben achtergelaten.  Zoals altijd voel ik me schuldig…

 

 
  • DDR fotostyling